سرو جــــــانم فــــــدایی کوچه های خسته کابل
مرنجانــــم کــــه استـــــم عاشق و دلخسته کابل
ز شهــر نـــو گرفتــه تا صفا ی کو ته ی سنگی
دلـم را در گـــرو دارد همـــی هر ر سته کا بل
بـــر ا ی آ ب پغمــانش عجب دل میتپــد د ر بر
مـــــرا یک قطـــره آبـی بس ز جوی رفته کابل
بمکروریان که سر کردم هزار و یک شب دیگر
بــــه والله لـــــذتـــــی دارد محیط بستـــــه کابل
هزار و یــک ســلام از من به خاک جابر انصار
کنــد عـــــاشق تــــــرم یــــارب تن آراسته کابل
دلـــــم را تنــــگ می بینـــم بر ا ی با غ بالایش
تنــــــم را بستـــــه می بینــــم بهر گلدسته کابل